جفری اپستین: سند مردودی رسانه های زرد!

بسم الله الرحمن الرحیم

 

مدت نسبتاً زیادیست که حواشی حول مردی بنام جفری اپستین در فضای رسانه ای دنیا سر و صدای قابل توجهی داشته و راست و دروغ، جعل و حقیقت، در اطلاعات حول وی و جرایم و ارتباطاتش بهم آمیخته است. در اینجا میخواهم به سه مورد از ادعاهای گمراه کننده حول این فرد اشاره کنم که در داخل کشور ما و در میان طیف سیاسی خاصی بروز و ظهور قابل توجهی پیدا کرده و متأسفانه هشدارهای افراد آگاه هم بنظر کمکی به رفع این اشتباهات فاحش نکرده است که همین ظن دروغ پردازی عامدانه را قوت می بخشد. در این ایام که مشخص نیست در صورت وقوع جنگ وضعیت این کشور و مردمش دقیقاً به چه صورتی درخواهد آمد این گونه بحث ها در وهله اول شاید بنظر برسند کمترین اهمیت را دارند اما بخاطر نسبتاً فراگیر شدن این دروغ ها در فضای مجازی لازم دیدم در خصوص آنها قلم فرسایی کنم.

سید محمد حسین راجی: سخنوری فاقد عقل گرایی اعتدالی!

بسم الله الرحمن الرحیم

 

سید محمد حسین راجی یکی از سخنوران پروموت شده توسط برخی از رسانه های جریان سیاسی خاص در سالهای اخیر است که اشتباهات بزرگی در سخنرانی های او دیده میشود!. من معتقد هستم که بطرز محسوسی در آراء ایشان ارتکاب به مغالطه دروغ دیده میشود.

نقدی بر سخنرانی اخیر رهبری

بسم الله الرحمن الرحیم

 

دیروز مورخ دوازدهم بهمن ماه سال 1404 شمسی، آیت الله سید علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی ایران (ج ا ایران) در دیدار با جمعی از مردم سخنرانی داشتند (نک: خبرگزاری دانشجو، کد 1364031، تاریخ 12 بهمن ماه 1404) که بنظر من به قسمت هایی از سخنانشان نقدهای جدی وارد بود. قبل از پرداختن به دعاوی ایشان لازم است متذکر شوم این نوع دیدارها شبیه به دیدارهای رئیس جمهور سابق این نظام یعنی حجت الاسلام دکتر حسن روحانی هست که به اصطلاح بطور عامیانه هر از چندگاهی با وزیران و معاونانش (خبرآنلاین، کد 2175726، تاریخ 11 بهمن ماه 1404) و یا استاندارانش (جماران، کد 1618159، تاریخ 5 دی ماه 1402) جلسه برگذار کرده و رسانه ها صحبت هایش را بازنشر میدهند؛ این نوع جلسات و سخنرانی ها صرفاً برای ابراز پیام و رسانیدن نقطه نظرات به دیگران هست. بعنوان مثال مشابه این هست که شما بعنوان یک دانشجو برای رسانیدن پیامتان به رئیس دانشگاه بیایید و جلسه با برخی دانشجویان بگذارید و فیلم آنرا منتشر سازید!. اینجا هم مخاطب رهبری هم دولت های خارجی هستند و هم آن دسته از مردم که برایشان نقطه نظرات ایشان مهم است [خواه در قالب صرفاً مطلع شدن خواه تعیین چارچوب فکری خواه...]!.

کدام مردم؟!

بسم الله الرحمن الرحیم

 

چند سال پیش وقتی واقعه هفتم اکتبر 2023 اتفاق افتاد گفتم نتیجه آن تعیین کننده شکست یا پیروزی نهایی اسرائیل است. اگرچه آن زمان به اشتباه گمان میکردم نتیجه در عرض چند ماه مشخص میشود که خب این چنین نبود و مدت زمان بیشتری نیاز بود. آن زمان هنوز کمی نسبت به محور مقاومت خوشبین بودم لکن همان زمان هم نظرم این بود فرضاً پیروزی هم بدست بیاید با خسارات محض این محور همراه خواهد بود. بهرحال زمان گذشت و شکست های سنگینی یکی پس از دیگری به محور مقاومت تحمیل شد و کار بجایی رسید که دیگر نه نیروهای نیابتی جمهوری اسلامی ایران (ج ا ایران) که موجودیت خود این نظام در حال حاضر در معرض تهدید است. در مقابل نه موجودیت اسرائیل یا آمریکا که صرفاً وارد ساختن خسارات گسترده به آنها نهایت کاریست که ج ا ایران میتواند انجام دهد. در این یادداشت اما میخواهم به مقوله مردم بپردازم، عنوانی که امروزه هر طیفی سعی میکند بهر نحوی آنرا از آن خود کند.

جمهوری اسلامی ایران و ده درس عبرت برای حال و آینده!

بسم الله الرحمن الرحیم

 

پیش درآمد.

در این متن هرکجا عنوان «ج ا ایران» دیده شد منظور «جمهوری اسلامی ایران» یعنی نظام سیاسی است که از بهمن ماه سال 1357 شمسی تا به الآن قدرت سیاسی و نظامی و اقتصادی را در کشور ایران در اختیار دارد و حاکم بر جان و مال مردم این سرزمین شده است.

چندی پیش رئیس دانشگاه صنعتی شریف پروفسور مسعود تجریش با اشاره به خشک شدن دریاچه ارومیه گفته بود:

ما همه‌اش داریم مایه عبرت می‌شویم، آدم تاسف می‌خورد کشوری که با این آب توانسته تمدن ایجاد کند الان مایه عبرت دیگران شدیم. در کتاب کلاس چهارم استرالیا می‌گویند اگر به اکوسیستم توجه نکنید به محیط زیست توجه نکنید دریاچه ارومیه می‌شود و خشک می‌شود. برای چه باید اینطوری شود. (انتخاب، کد 898381، تاریخ  14 آذر 1404).

من پیشتر به حواشی دروغی که با گردن مردم و الگوی مصرف انداختن بحران آب مسئولین بی کفایت ج اسلامی مطرح میکنند در خلال یادداشتی اشاره کردم (وبلاگ مکتب رئالیسم: از جهل مرکب تا فروپاشی: آفت تحجر در سیاست ایدئولوژی زده!) و بحثم در اینجا نشان دادن قسمت اول سخن دکتر تجریش یعنی «ما همه اش داریم مایه عبرت میشویم» است.

ایدئولوژی سیاست زده در منفی انگاری حول حکومت پهلوی!

بسم الله الرحمن الرحیم

 

مکرراً دیده شده که قشر سیاسی خاصی موسوم به ارزشیون در داخل یا خارج از کشور روی به بدگویی از حکومت پهلوی اول و دوم می آورند و در این بین برخی از قشر اپوزیسیون و یا اندک افرادی از وابستگان پهلوی مثل مرحوم اردشیر زاهدی داماد شاه مخلوع با ایشان همراهند. تکلیف ارزشیون که مشخص است و وابستگی سیاسی به حکومت فعلی دارند و وظیفه شان ایجاب میکند ولو در دل خود مخالف سیاست های این نظام باشند تمام قد در تطهیر این حکومت و نفرت پراکنی علیه حکومت قبلی بکوشند ولی ناظر به موقعیتی فراتر ازین دعواهای سیاسی خیلی از نقدهایی که نسبت به پهلوی میشود بی پایه و اساس است اگر بنا باشد از دل آنها امتیاز مثبت به نفع جمهوری اسلامی مصادره شود و اینجا در حقیقت خواسته یا ناخواسته شما اسیر سوگیری قشر ارزشی شدید. دلیلش این است که شما در یک برهه زمانی خاص میتوانید کاستی ها و نارسایی های یک حکومت را مشاهده کنید و آنرا دلیلی دال بر کم و یا بی کفایتی آن قلمداد کنید اما برای مقایسه دو حکومت که از نظر تاریخی همزمان نیستند منطقی نیست چنین کاری کنید.

چرا ارزشی جمهوری اسلامی نیستم!

بسم الله الرحمن الرحیم

 

نقل است که سهراب سپهری گفته است [زمانی] او را مأمور مبارزه با ملخ در یکی از آبادی‌ ها کرده بودند وی نیز حتی برای کشتن یک ملخ نقشه نکشیده و وقتی میان مزارع راه می‌رفته، سعی می‌کرده است پا روی ملخ‌ها نگذارد. سپهری عنوان میکند اگر محصول را می‌خوردند پیدا بود که گرسنه‌اند و منطق وی ساده و هموار بود؛ روزها در آبادی زیر یک درخت دراز می‌کشیده و پرواز ملخ‌ها را در هوا دنبال می‌کرده است و اداره کشاورزی هم مزد وی را می پرداخته است!. این حکایت تبیین روشنی از وضعیت فکری و عملی سیاستمدار ارشد این نظام یعنی جمهوری اسلامی ایران است که سازمان عریض و طویل و چند ده هزار میلیاردی ستاد اجرایی فرمان امام و نیز بسیاری از انتصابات و تعیین سیاست ها و... در اختیار وی است اما نهایت کارش چیزی جز تکرار شعارهایی نیست که طی یک سیر چند دهه ای از بهمن سال 1357 وضعیت کشور را به این مرتبه افتضاح در سیاست داخلی و خارجی و اقتصادی و نظامی رسانیده است!.

عقلانیت از دست رفته: عذر بدتر از گناه!

بسم الله الرحمن الرحیم

 

بعد از انتشار یادداشت قبلی در غیر شرعی و غیر عقلانی و سرتاسر خزعبل بودن مقوله غیر قانونی بودن سقط جنین مبتلا به سندروم داون در جمهوری اسلامی ایران امروز خبری منتشر شد که بر اساس آن معاونت بهداشت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کشور با انتشار بیانیه ای نقل قول منتشر شده از مسئول ارشد این وزارت خانه را مشتمل بر تحریفات خوانده و عنوان داشته سقط جنین های مبتلا به این نقص ژنتیکی با لحاظ شرایطی مجاز است!. مسئله اما وقتی بغرنج تر میشود که شرایط ادعایی را نگاه میکنیم و متوجه میشویم اساساً چیزی از غیر عقلانی بودن قوانین من درآوردی این حکومت کم نمیکند!. در بیانیه معاونت بهداشت وزارت بهداشت در این زمینه آمده است:

عقلانیت از دست رفته: جمود فکری و تعیین تکلیف برای رحم زنان!

بسم الله الرحمن الرحیم

 

اخیراً خبری منتشر شد مبنی بر غیر قانونی بودن سقط جنین های مبتلا به سندروم داون که باعث شد بیش از پیش به محرومیت نظام جمهوری اسلامی از میزان مکفی از عقلانیت پی ببرم!. افراد مبتلا به سندروم داون که در عُرف جامعه مُنگل مورد خطاب واقع میشوند دارای چالش های متعددی برای پدر و مادر خود هستند و علاوه بر اینکه عمری به اندازه انسان معمولی ندارند و یا اکثراً توانایی تولید مثل نیز دارا نمی باشند اساساً نمیتوانند در غالب موارد ماننده یک انسان عادی به استقلال مالی و... برسند.

صابر جباری فاروجی رییس مرکز جوانی جمعیت، سلامت خانواده و مدارس وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در همایش استانی جوانی جمعیت استان چهارمحال و بختیاری که اخیراً برگذار شد در این رابطه سخنان در خور توجهی داشته و میگوید:

یادداشت کوتاه: ناترازی در آب و برق؛ تحقیر فاحش مردم ایران توسط جمهوری اسلامی!

بسم الله الرحمن الرحیم

 

پیشتر طی یادداشت هایی به این مهم پرداخته بودم که جمهوری اسلامی چطور با توهمات عدم وقوع جنگ و اصرار بر غنی سازی و... کشور را به خاک سیاه کشاند و در این یادداشت میخواهم به بررسی اجمالی سخنان نتانیاهو بپردازم که جمهوری اسلامی را بدلیل ناترازی هایی که در موضوع آب در کشور وجود دارد تحقیر کرد و پاسخ درخوری هم أحدی نتوانست به وی بدهد و اساساً امکان ارائه پاسخ هم نیست. در پشت تحقیر جمهوری اسلامی توسط نتانیاهو در حقیقت تحقیر مردم این سرزمین توسط جمهوری اسلامی بواسطه سیاست های داخلی و خارجی غلط است که زندگی مردم را به قطعی های چند ساعته برق و افت شدید فشار و جیره بندی آب و... کشانیده است. لاطائلات عنوان شده توسط مسئولین و فعالین شبکه های مجازی خطاب به نتانیاهو جواب درخور محسوب نمیشوند فقط برای ارزشیون داخل کشور مصرف دارند که در توهمات خود اف 35 ساقط میکنند. جواب های ادعایی به سه دسته کلی تقسیم میشوند:

روندو بسوی نابودی!

بسم الله الرحمن الرحیم

 

در یکی از انیمه های ژاپنی که مربوط به بازی تنیس بود یکی از بازیکنان مشهور تکنیک اسمَشی داشت که از آن با عنوان «破滅への輪舞曲/Hametsu e no Ron-do» یاد میکرد و میتوان به عبارات «روندو بسوی نابودی» یا «روندو در مسیر نابودی» ترجمه اش کرد. وی ابتدا با ضربه خاص خود به دست حریف کاری میکرد راکت تنیس از دستش بیافتد و توپ نیز به سمت زمین او برگردد و سپس با یک ضربه اسمش نهایی در حالیکه راکت هم دست حریف نبوده و توانایی مقابله ندارد امتیازی را که میخواست براحتی از حریف میگرفت. روندو «ロンド/rondo» اشاره به یک تکنیک دارد که بواسطه آن در میان تکرار یک موضوع یا تم یا حرکت اصلی در موسیقی یا رقص یا...، حرکات و تم و... جدید افزوده میشود. میتوان آنرا نوعی قطعه حلقه وار در نظر گرفت. در اینجا تنیسور با دو ضربه مشابه هم از حریف امتیاز میگیرد، یکی راکت را از دست وی می اندازد و مشابه تم فرعی در موسیقی هست و دیگری امتیاز را میگیرد و تم اصلی است. در حالت عادی بازی تنیس با یک ضربه امتیاز گرفته میشود اما در اینجا ضربه اول یک ضربه میانی هست و گرچه امتیاز با یک ضربه [ضربه دوم] گرفته میشود اما نقش مستقیم ضربه اول غیر قابل انکار است و این چیزیست که در امتیاز گرفتن عادی در بازی تنیس مشاهده نمیشود دو ضربه بدین صورت در أخذ امتیاز مؤثر باشند. روندو بسوی نابودی اتفاقی هست که برای جمهوری اسلامی دارد می افتد و دلیلش جدای از کمی باهوش بودن دشمن، حماقت محض سران ارشد این نظام است.

از جهل مرکب تا فروپاشی: آفت تحجر در سیاست ایدئولوژی زده!

بسم الله الرحمن الرحیم

 

نقل است که مردی خری گم کرده بود و گرد شهر می گشت و شکر می گفت، به وی گفتند چرا شکر می کنی؟. گفت از بهر آن که من بر خر ننشسته بودم وگرنه من نیز امروز چهار روز بودی که گم شده بودم! (نقل از رساله دلگشا عبید زاکانی). عملکرد جمهوری اسلامی در مواجه با وقایع بعد از هفتم اکتبر 2023 و بلایی که بر سر محور ادعایی مقاومت و نیروهای نیابتی و خودش آمد مصداق بارزی از ذهنیت صاحب خر در این حکایت است که گم شدن خر را در قالب یک اتفاق مثبت تفسیر میکند!.

از زرتشتیان صفوی تا شیعیان پسا پهلوی: آفات منجی گرایی افراطی!

بسم الله الرحمن الرحیم

 

جوامع مد نظرم در این پست از وبلاگ سه جامعه زرتشتیان صفوی، شیعیان صفوی و شیعیان درون چارچوب ایدئولوژی جمهوری اسلامی از بعد از سقوط حکومت پهلوی هستند. در ابتدا بواسطه نقل یک تجربه شخصی میخواهم حول غلبه احساسات بر منطق در شرایط های خاص معلول وقایع استثنایی همچون جنگ سخن بگویم و سپس به سراغ تبیین مقصودم خواهم رفت.

از هنگامی که حول جنگ 12 روزه اخیر دست به قلم شدم برخی از افرادی که در فضای مجازی می شناختمشان و بدلیل مقابله ای که با تفکرات خدا ناباورانه و... داشتیم نوعی احترام بینمان بوجود آمده بود از کانال من و دوستم در محیط یک اپلیکیشن لفت دادند!. کار بجایی رسید که یک نفرشان من را از ادمینی کانالی مرتبط با حوزه علم و دین که اساتید دانشگاه و... هم در آن بودند خلع کرد آنهم وقتی تنها چند ماه بود بعد از مدت زیادی فعالیت و رصد نوشته ها و بحث هایم با خدا ناباوران و... جزء ادمین های آن کانال شده بودم. تمام اینها در سکوت مطلق صورت پذیرفت و یک کلمه نه حول چرایی ترک کانال سخن گفتند و نه چرایی خلع از ادمینی!. البته چرایی اش را خودم میدانستم بخاطر انتقادهای متعددی بود که از جمهوری اسلامی کرده بودم ولی نسبت به اینکه دقیقاً نگفتند چه نقدی دارند و با کدام بخش از نقدها مؤافق نیستند و چرا در سکوت این چنین رفتار میکنند البته گله مند بودم برای مدت کوتاهی.