گنجینه مدفون داریوش سوم هخامنشی

بسم الله الرحمن الرحیم

 

در رابطه با گنج پنهان داریوش سوم مطالب متعددی در فضای مجازی به چشم میخورد که جملگی تا جایی که رصد کردم با اینکه متنی مشابه دارند بدون سند هستند. از طرفی دیگر برخی مطالب مربوطه هم بعضاً حاوی عنوان از جهتی اغراق آمیز همچون «بزرگترین گنجینه ایران» بودند. من برآن شدم تا در این پست با استناد به یک مأخذ قابل استناد در رابطه با این گنجینه قلم فرسایی بکنم و قبل از نقل متن کتاب مربوطه باید عرض کنم بنظر میرسد اکثر چیزی که در فضای مجازی ازین گنج پنهان نقل شده از همین مأخذ میباشد [مثل گزارش روزنامه ابتکار در سال 1396 (اینجا) و وبسایت الی گشت در سال 1397 (اینجا) که وبسایت خبری آفتاب نیوز هم در همان تاریخ آنرا باز نشر کرده است (اینجا) و یا متن وبسایت به اشتراک گزاری محتوای Atchuup (مورد هفتم در اینجا) که بدون تاریخ و ارجاع و نام نویسنده است] اما بنابر دلایلی نامعلوم هیچ یک از صفحات مجازی که من چک کردم نامی ازین کتاب نبردند و اصلاً منبعی را معرفی نکردند.

تکلمه بررسی حکم جهاد ابتدایی در اسلام

بسم الله الرحمن الرحیم

 

اگر از هر مسلمان اهل دانشی که توفیق جدال أحسن با مخالفین آیین حنیف حضرت ابراهیم خلیل الله (علیه السلام) را یافته بپرسند پر تکرار ترین و مورد استفاده ترین شبهات توسط ضد اسلام ها (اعم از باستان پرست و خداناباور و...) چیست قطع به یقین دو شبهه کودک همسری با محوریت سن ازدواج بانو عایشه و کشتن کفار با محوریت آیه پنجم سوره توبه را برخواهد شمرد. گرچه در وبسایت ها و کانال های مرتبط با پاسخگویی دینی سعی شده به این شبهات پاسخ داده شوند و خب تا جایی که من دیدم اکثراً فاقد آگاهی بوده و عدم آشنایی فرد پاسخگو با مبانی شبهه را میرسانند (بعنوان مثال بنگرید به این لینک از اسلام کوئست [اینجا] که سعی کرده سن ازدواج پیامبر با بانو عایشه را بالای نه سال نشان دهد اما توجه نداشته مگر این عمل پیامبر بر اساس فتاوای اکثریت فقهای شیعه و سنی ولو کراهت داشته که نیاز به نفی روایات در این رابطه باشد؟! یعنی بدون پرداختن به آن مبنا که مشخصاً شبهه بر رویش بنا شده روی به پاک کردن صورت مسئله آورده است).

نقدی بر سخنان اخیر رهبری پیرامون حجاب

بسم الله الرحمن الرحیم

 

یکی از اصلی ترین چالش هایی که بین ما شیعیان و باستانگرایان ضد اسلام مطرح است مقوله حجاب زنان میباشد. من پیشتر طی پست هایی در وبلاگ سعی کرده بودم نقاط ضعف و نقدهای وارده به رفتار قهری حکومتی با مقوله حجاب را تبیین کنم و از طرفی دیگر طی پست دیگری هم از حجاب موی سر با مبنای علوم تجربی برای اولین بار بصورت جامع دفاع کرده بودم. در اینجا اما میخواهم کمی خاص تر به موضوع حجاب نگاه کرده و سخنان رهبر جمهوری اسلامی ایران را در بوته نقد قرار بدهم. رهبری در سخنرانی شان در دیدار با مسئولان نظام به تاریخ پانزدهم فروردین ماه 1403 پیرامون مقوله حجاب مواردی را بیان داشتند که بنظر میرسد در کنار برخی مواضع مثبت و منطقی حاکی از نوعی دیدگاه تک بُعدی و از جهاتی غیر دقیق به مقوله حجاب نیز میباشد. متن کامل سخنان ایشان در اینباره:

فحوای آیات قرآن پیرامون آتئیسم

بسم الله الرحمن الرحیم

 

گرچه برخی همچون علامه طباطبایی معتقد بودند قرآن زیاد به مقوله اثبات خدا نپرداخته و چه بسا در بطن عقیده امثال ایشان این مقوله باشد که قرآن کلا مقوله وجود خدا را امری فطری میداند (1) لکن جدای از کذب بودن این مقوله و اینکه قرآن کریم هیچگاه به تصریح و روشنی این مقوله را بیان نداشته و برهان خداشناسی که ازین عقیده بر می آید یعنی برهان فطرت بر اساس تفسیری که از آن در فلسفه اسلامی میشود [و نه موارد مشابه در فلسفه غرب یا...] مقبول اکثریت غالب اندیشمندان مسلمان هم هیچگاه نبوده است [فارغ از مغالطه توسل به اکثریت، این برهان به هیچ داده قابل راستی آزمایی استناد نمیکند] لکن بر اساس برخی از آیات قرآن به روشنی برداشت میشود خطاب خداوند در آن آیات از میان مشرکین فقط خداناباوران هستند (غیر از تذکاری که برای مؤمنین تمام آیات کلام الله دارند).

عدم برتری امامت بر نبوت

بسم الله الرحمن الرحیم

 

یکی از مواردی که بشدت دیده شده برخی فقها و مفسرین قرآن علی الخصوص در دوران معاصر از آن بشدت دفاع میکنند برتری مقام امامت ائمه مؤمنین نسبت به مقام نبوت است. در اینجا بر اساس ظاهر آیات قرآن به ثبوت میرسانم این دیدگاه کاملاً اشتباه بوده و ایشان مجبور به تأویل به رأی برای موجه نشان دادن این دیدگاه شده و به روایات مظنون به جعلی دست یازیده اند که در تضاد با کلام الله میباشند. تمام اینها هم بخاطر این است که ائمه اطهار (علیهم السلام) را در حالتی غلو گونه به سبب علاقه زیاد به ایشان در نهایت در جایگاهی برتر از تمام 123 هزار و 999 نبی نشان بدهند!. البته از جهاتی مشابه ازین دست عقاید در آیین های گذشتگان و یا حاضران هم بوده و هست، بعنوان مثال در نظر یک مسیحی حضرت عیسی یا یک یهودی حضرت موسی و یا یک بت پرست و بودیست و بهدین و... ایزدان هندو و بودا و حضرت زرتشت برتر از تمامی انسان های عالم اند!.

یادداشت کوتاه: شب قدر و زیاده روی در تقدیس فروعات!

بسم الله الرحمن الرحیم

 

از زمانی که کودک بودم خاطرم هست نشانه شاخص اعمال شبهای قدر دعای جوشن کبیر بود و مستجاب شدن حاجت بعضاً منوط به خواندن این دعا عنوان میشد. لکن بر اساس جست و جوی کوتاه و ساده ای که اخیراً کردم متوجه شدم سندیت این دعا بشدت محل خدشه است بگونه ای که بهیچ عنوان نه کرامت استجابت دعا را دارد و نه کرامات خاص دیگری را میتوان برایش بر شمرد (بنگرید به اینجا و اینجا) البته بعنوان یک دعای عادی بر اساس نیت خواننده و نیز اهتمامش به متن دعا که در برخی قسمت ها حاوی متن خوبی نیز میباشد میتواند مؤثر بوده و چه بسا تأثیر در خور توجهی هم داشته باشد اما اینکه کرامات خاصی بطور پیش فرض برایش متصور شویم خیر.

یادداشت کوتاه: متممی بر تفسیر کافر حربی

بسم الله الرحمن الرحیم

 

پیشتر طی دو پست به بیان تفسیری بر خلاف تفسیر مشهور از عنوان کافر حربی در دین مبین اسلام و حاشیه مربوط به جزیه که مربوط به آن میشد پرداخته بودم [بنگرید به اینجا و اینجا] و جدای از آن طی سلسله پست هایی بررسی انتقادی نسبت به برخی از دیدگاه های فقهی خیل بزرگی از فقهای امامیه و اهل تسنن داشتم مثل مورد اعتبار شهادت زنان و... الخ [البته تمامی این موارد برای اولین بار نقد نشده و فقهای مدافع خود را پیشتر داشته و دارند و مقالات و بعضاً کتبی حاوی مطالبی در نقد آن آراء به رشته تحریر در آمده است، لکن عقیده خیلی از فقها در عصر غیبت معصوم بنظر میرسد بر خلافشان بوده]. بعداً این پرسش در ذهنم بوجود آمد که اگر در آیین های شرک آمیز و نیز ابراهیمی قبل از اسلام، از میان رفتن معلومات نبی و یا تحریف متن دین باعث انحطاط اکثریت میشد در دین مبین اسلام وقتی کلام الله تحریف نشده چه چیزی باعث پدید آمدن این انحطاط میشده است؟!.

یادداشت کوتاه: جهل سیاسی در قامت آموزش و پرورش

بسم الله الرحمن الرحیم

 

بعد از جریان اخراج معلم ساکن قائمشهر (اینجا) بدلیل اهتمام به پدیده ای بنام معلم بلاگری چندی پیش خبر اخطار به دو معلم و ممنوعیت رسمی به اشتراک گذاشتن فضای کلاس درس در فضای مجازی توسط آموزش و پرورش منتشر شد (بنگرید به اینجا) و بنده حقیر معتقدم این نشانگر جهل در رده های بالای حاکمیتی آموزش و پرورش جمهوری اسلامیست. این افراد بجای ارائه رویکرد و شیوه ای صحیح دقیقاً عین برخوردشان با مقوله هایی مثل حجاب اینجا هم روی به پاک کردن صورت مسئله آورده اند.

از شورای نگهبان تا مجلس خبرگان: نمادهای ضدیت جمهوری اسلامی ایران با دموکراسی

بسم الله الرحمن الرحیم

 

پیرامون چرایی و چیستی نهاد موسوم به شورای نگهبان در ساختار سیاسی جمهوری اسلامی ایران بحث های بسیاری شده است و در اینجا صرفاً میخواهم برداشتی را از فلسفه و عملکرد این نهاد عرض کنم که بنظرم جا دارد بیشتر بر روی آن تأمل شود. مدافعین عملکرد این شورا عموماً به نهاد های مشابه در کشورهای دیگر استناد میکنند و من در اینجا یک مورد را میخواهم از نظر بگذرانم تا به پوچی هرچه بیشتر بیان این شباهت ها واقف شوید. آن مورد دیوان عالی ایالات متحده آمریکا/Supreme Court of the United States است. بر اساس داده هایی که در فضای مجازی برای این نهاد در دسترس است دارای 9 عضو میباشد که رئیس جمهور ایالات متحده آنها را تعیین میکند و مجلس سنا باید تأیید صلاحیتشان کند (خود اعضای مجلس سنا توسط انتخابات تعیین میشوند) و این نُه عضو قابلیت ملغی کردن قانون را هم بدلیل نقض قانون اساسی دارا بوده و اساساً نشستنشان بر این کُرسی دوره ای نبوده و مادامی که رئیس جمهور تصمیم بر برکناری شان نداشته باشد عوض نمیشوند. اعضای این نهاد حتی تصمیمات رئیس جمهور ایالات متحده را هم میتوانند ملغی کنند بدلیل اینکه بالاترین نهاد در دستگاه قضایی فدرال آمریکا محسوب میشود. بر این اساس اختیارات دیوان عالی کشور ما را هم میتوان در این نهاد دید [آخرین مرجع تصمیم گیرنده در پرونده های قضایی در صورت درخواست یا اعتراض طرفین پرونده].

نقدی مبنایی بر لایحه عفاف و حجاب

بسم الله الرحمن الرحیم

 

پیشتر طی پستی نقدهایی را بر لابحه عفاف و حجاب بیان داشته بودم (بنگرید به اینجا) که بنظر میرسد ایراداتی که داشتم در اصلاحیه این لایحه تا حدی (اما نه مکفی و رافع کامل نقدها) اصلاح شده است (بنگرید به صفحات 34 و 35 در اینجا). شورای نگهبان نیز در آخرین نظر خود به تاریخ دوم دی ماه 1402 نقدهای ریز [از لحاظ نقطه گذاری] و درشت [از لحاظ ابهامات و مغایرت] را بر این لایحه وارد ساخته است (بنگرید به اینجا)؛ اما در این پست میخواهم نقدی مبنایی را بر این لایحه وارد ساخته و سیاست کلی جمهوری اسلامی را فاقد وجاهت منطقی لازم در اینجا نشان بدهم.

یادداشت کوتاه: وجهی دیگر از رابطه کوروش دوم با خدایان بابلی!

بسم الله الرحمن الرحیم

 

پیشتر در سلسله پست هایی حاوی ادله منطقی یا اسناد باستان شناسی و تاریخی و نقل قول دانشمندان این حوزه مبنی بر عدم یکتاپرست بودن کوروش دوم برای هر فرد منصفی به ثبوت رسانیده ام که ادعای یکتاپرست بودن کوروش دوم فرزند کمبوجیه اول همان قدر از اعتبار برخوردار است که ادعای نبوت میرزا حسینعلی نوری!. اینجا اما میخواهم به رابطه این شاه با عقاید بابلیان پرداخته و بر اساس ارائه ادله ای منطقی این دیدگاه را موجه جلوه دهم که کوروش دوم نمیتوانسته پرستنده مردوک باشد و صرفاً به جهت تسلط راحت تر بر بابل روی به پرستش ظاهری خدایان بابلیان آورده است. بر این اساس محتملاً کوروش دوم باید پیرو چندگانه پرستی باشد که در رأس آن اهورامزدا جای داشته است آنچنان که داریوش پارسی بود و بنابراین کوروش دوم دارای تسامح در عمل است نه عقاید.

سیاه نمایی معکوس!

بسم الله الرحمن الرحیم

 

من پیشتر در پستی نسبت به جریانی که اخیراً پا گرفته با محوریت برنامه پاورقی از فرد معلوم الحالی (محمد رضا شهبازی، ارزشی که زمانی در توییتر یک مدافع نظام اما منتقد جدی بود اما حال با وخیم تر شدن اوضاع اقتصادی و... کشور و روانه شدن پول بیت المال به برنامه اش به مدافع تبدیل شده) هشدار داده بودم که این جریان کاملاً بر مبنای دروغ و شانتاژ و جعلیات فعالیت میکند. توضیح بیشتر آنکه قبل تر ما شاهد یک جریان سیاه نمایی بودیم که غرب را بهشت برین نشان داده و ایران را جهنم معرفی میکرد، در این جریان اما وضعیت ایران تقریباً همراستا با غرب نشان داده میشود (هردو جریان محکوم به بطلان اند بر اساس اسناد معتبر و داده های متقنی که در دسترس هستند). یکی از ارکان هایی این جریان سخنان معدود ایرانیان خارج از کشور و ساکن اروپای غربی یا آمریکای شمالی دال بر وضعیت نه چندان مطلوب در آن کشورهاست.

راستی آزمایی تواریخ هرودوت (8): مورچه های طلا یاب!

بسم الله الرحمن الرحیم

 

اصلی ترین ایرادی که باستان پرستان به پدر علم تاریخ یعنی هرودوت هالیکارناسی میگیرند برخی روایت های بظاهر عجیب و غریبی میباشد که وی نقل کرده است. از آن جمله این دسته از روایت ها تیره بودن نطفه هندیان و مورچه هایی در هند هست که بزرگتر از روباه اند. پیشتر پاسخی فلسفی به بخشی ازین روایات که بنظر میرسد حاصل مشاهده مستقیم خود هرودوت نیستند دادم (بنگرید به مورد ج در اینجا) اما در این پست میخواهم از زاویه ای دیگر به این مهم بپردازم. جدای از روایت تیره بودن نطفه هندیان که شاید ریشه در روایتی واقعی (البته نه بصورت مطلق یا اکثریت) داشته است* در اینجا مورچه های بزرگ مد نظر هرودوت را بررسی خواهم کرد. هرودوت در کتاب سوم بند 102 اثر مشهور خود یعنی تواریخ میگوید: